تبلیغات
نسیم جمکران - مطالب ابر امام علی
 

 


<-BlogDescription->

فاطمه بنت اسد در دل کعبه...
نسیم جمکران / فاطمه بنت اسد در دل کعبه...

مسجدالحرام همچون روزهای دیگر شلوغ بود و در هر گوشه ای، جمعی به گفتگو مشغول بودند. سی سال از واقعه حمله ابرهه به خانه خدا می گذشت و هنوز تا بعثت پیامبر ده سال، باقی بود. عباس بن عبدالمطلب و یزید بن قعنب به همراه چند تن دیگر در نزدیکی کعبه، غرق بحث و گفتگو بودند.

ناگهان زنی با متانت و وقار بسیار، آهسته و سنگین به کعبه نزدیک شد. چهره اش درهم بود و سیمایش تب کرده و ناراحت به نظر می رسید. یزید بن قعنب زن را شناخت. او فاطمه بنت اسد بود. درد زایمان، امانش را بریده بود و به خود می پیچید. نگاههای ناباورانه مردم، بر دل فاطمه، سنگینی می کرد:

ـ چرا فاطمه در چنین شرایطی به کعبه آمده است؟!!

- او اینک باید در بستر باشد؟!

و ...

فاطمه آهسته آهسته پیش آمد و دستها را به آسمان بلند کرد و با آهنگی توأم با اطمینان. زمزمه کرد:

«رَبِّ اِنّی مُؤمَنِةٌ بِکَ و بما جاءَ مِن عِندِکَ مِن رُسُل و کُتُب و اَنّی مُصَدِّقَةٌ بِکَلامِ جدیّ اِبْراهیم الخَلیل و انَّه بنی البیت العتیق؛ فَبِحقِ الذَّی بنی هذا البَیْتِ و بِحَقَ الْمُولوُدِ الذَّی فی بَطْنی لما یسرت علی ولادتی»

«پروردگارا! من به تو و پیامبران و کتابهای آسمانی تو، ایمان آورده ام و سخن جدم ابراهیم را پذیرفته ام و بی تردید خانه تو با دستان او ساخته شده است. خداوندا! به حق آن کسی که این خانه را بنا کرد و به حق جنینی که در رحم دارم، این ولادت و وضع حمل را، برای من آسان گردان!»

ناگهان در برابر دیدگان حیرت زده حضار، دیوار کعبه شکافته شد و فاطمه در هاله ای از نور، پا به حریم قدس الهی نهاد و پس از آن بار دیگر دیوار، به هم آمد.

مردم با عجله به طرف در کعبه، هجوم آوردند، اما گویی دستانی غیبی بر در کعبه قفل زده بود، چرا که تنها فاطمه بنت اسد به یمن مولودی که در رحم داشت، به میهمانی باشکوه

خداوند دعوت شده بود. فاطمه بنت اسد، سه روز مهیمان خداوند بود و خداوند با میوه های بهشتی از او پذیرایی می کرد. ملایک مقرب خدا نیز کمر به خدمت این بانوی بزرگ، بسته بودند. در آن روزها جهان در انتظار تولد اسطوره عدل و تقوا می سوخت. نوزادی که در آینده زیباترین جلوه های پرستش و عبودیت را در برابر دیدگان شگفت زده تمامی تاریخ، به نظاره می گذاشت.

خورشید صبح روز چهارم، که از پس کوههای مشرق سر بر آورد، ناگهان در میان ناباوری مردم، بار دیگر دیوار کعبه شکافته شد و فاطمه بنت اسد در حالی که کودکی را در آغوش می فشرد، بیرون آمد. آرام در برابر مردم ایستاد و گفت:

- خداوند مرا بر زنان گذشته، برتری بخشید، چرا که آسیه دختر مزاحم، از بیم دشمنان، در جایی نیایش می کرد که مناسب عبادت پروردگار نبود و مریم دختران عمران، از درخت خرمای خشک شده، خرمای تازه چید. اما من وارد خانه خدا شدم و از میوه های بهشتی خوردم و هنگام خروج شنیدم که هاتفی در میان آسمان و زمین فریاد می کرد:

«ای فاطمه! نام این نوزاد را «علی» بگذار! که خداوند فرموده است: من نام او را از نام خود، گرفته ام ...

اوست که خانه مرا از لوث وجود بتها پاک می کند و نوای اذان را از بام خانه من، در مکه می گستراند.»



::
:: مرتبط با: مذهبی ,
:: برچسب‌ها: امام علی , 13 رجب , سیزده رجب , اعمال 13 رجب , اعمال سیزده رجب , اعمال روز 13 رجب , اعمال روز سیزده رجب , ولادت امام علی , روز پدر , ولادت امام علی (ع) , حسب و نسب امام علی , زندگینامه امام علی , زندگی امام علی , در مورد امام علی , در مورد ولادت امام علی , سیره عملی امام علی , سیره عملی مولای متقیان , سیره عملی علی ابن ابی طالب , ضریح امام علی , ذکر علی عبادت مختص شیعه , عبادت مختص شیعه , شعر در مورد امام علی , فاطمه بنت اسد , مولود کعبه , شکاف کعبه , شکاف خانه خدا , میلاد امام علی , رکن یمانی ,
نویسنده : نسیم جمکران
تاریخ : پنجشنبه 2 خرداد 1392
ذكر علی عبادت مختص شیعه است...
شكر خدا كه نام علی در اذان ماست
ما شیعه ایم و عشق علی هم از آن ماست

ذكر علی عبادت مختص شیعه است
این اسم اعظم است كه ورد زبان ماست

با هر نفس علی شده ذكر لبم مدام
این " یاعلی " همیشه رفیق لبان ماست

از " یاعلی " زبان و دهان خسته كی شود؟؟
اصلا زبان برای همین در دهان ماست

دنیا و آخرت بخدا نیست جز علی
بغض علی جهنم و حًبش جنان ماست

ما را گمان كنم ز علی آفریده اند
عشقش سرشته در گل ما ، بند جان ماست


ما شیعه زاده ایم ، خدا را هزار شكر
این شیعه زادگی شرف خاندان ماست

ما عاشق علی شده ایم و بدون شك
این هم ز پاكدامنی مادران ماست

ما را چكار غیر علی را؟؟ فقط علی
آری علی، علی بخدا آب و نان ماست

پیرم كه سایه اش همه دم مستدام گفت:
عشق علی همیشه و هرجا نشان ماست

محمدهاشم مصطفوی

نسیم جمکران / ذكر علی عبادت مختص شیعه است...


::
:: مرتبط با: مذهبی ,
:: برچسب‌ها: امام علی , 13 رجب , سیزده رجب , اعمال 13 رجب , اعمال سیزده رجب , اعمال روز 13 رجب , اعمال روز سیزده رجب , ولادت امام علی , روز پدر , ولادت امام علی (ع) , حسب و نسب امام علی , زندگینامه امام علی , زندگی امام علی , در مورد امام علی , در مورد ولادت امام علی , سیره عملی امام علی , سیره عملی مولای متقیان , سیره عملی علی ابن ابی طالب , ضریح امام علی , ذکر علی عبادت مختص شیعه , عبادت مختص شیعه , شعر در مورد امام علی , محمدهاشم مصطفوی ,
نویسنده : نسیم جمکران
تاریخ : پنجشنبه 2 خرداد 1392
سیره عملی حضرت اسد الله الغالب علی بن ابی طالب امام علی علیه السلام
نسیم جمکران / سیره عملی حضرت اسد الله الغالی علی بن ابی طالب امام علی علیه السلام

حضرت امام علی ـ علیه السّلام ـ كنار سفره‌ی غذا مانند بندگان می‌نشست، اگر دو لباس مرغوب و غیر مرغوب تهیه می‌كرد مرغوبش را به غلام خویش می‌داد، با دست مبارك خویش هزار برده را تربیت كرد و در راه خدا آزاد نمود.


هیچ كس را توانایی انجام كارها و عبادات حضرت نبود، شب و روز هزار ركعت نماز بجا می‌آورد و البته شبیه‌ترین اشخاص به ایشان علی بن الحسین ـ علیه السّلام ـ بود.[1]

هر وقت ثروتی به دست حضرت می‌رسید فقرا و مستضعفین را جمع می‌كرد و پول‌ها را از دست راست به دست چپ می‌ریخت و می‌فرمود: ای پول‌های زرد و سفید مرا گول نزنید و بروید و غیر مرا گول بزنید و در همان مجلس همه را به هر صاحب حقی عطا می‌فرمود و سپس دو ركعت نماز شكر بجا می‌آورد.[2]

هر روز صبح كه می‌شد وارد بازار مسلمین می‌شد در حالی كه تازیانه‌اش بر دوش بود، اول بازار می‌ایستاد و می‌فرمود: ای اهل بازار و تجّار ابتدا از خدا طلب خیر كنید و با آسان‌گیری بر مردم، خیر و بركت را به كسب خود وارد كنید، ‌شغل را به زینت حلم مزیّن نمایید، حتماً از دروغ و قسم پرهیز كنید، از ظلم و بی‌انصافی اجتناب نمایید و به داد محرومین برسید و به هیچ وجه به ربا و معاملات ربوی نزدیك نشوید.[3]

برای كارگزاران مملكتی می‌نوشت كه قلم‌ها را كوتاه بگیرید، خطها را نزدیك هم قرار دهید، حرف و سخن‌های اضافی را حذف كنید، جداً مواظب باشید كه در استفاده از بیت المال مسلمین زیاده روی نكنید.[4]

پس از هجرت رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ به مدینه تا هنگام مرگ در شهر مكه نخوابید و هر وقت نماز عصر را می‌خواند از شهر خارج می‌شد و استراحت می‌كرد، سئوال می‌كردند كه یا علی چرا چنین می‌كنی؟ می‌فرمود: در زمینی كه پیامبر خدا ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ از آن هجرت كرده كراهت دارم استراحت كنم.[5]

یكی از شب‌ها مقداری پول برای حضرت آوردند، فرمود: هم اكنون آن را تقسیم كنید. عرض كردند، الآن شب است صبر كنید تا فردا تقسیم كنیم، فرمود: «تُقبِّلونَ أنْ أعیشَ إلی غدٍ» آیا شما یقین دارید كه من فردا زنده هستم. گفتند ما هم برای خود چنین باوری را نداریم فرمود: پس تأخیر نیندازید شمعی آوردند، زیر نور شمع اموال را تقسیم كردند.[6]

در آن هنگام كه مردم به سفره‌ی چرب و درهم و دینار معاویه هجوم می‌بردند، ‌عده‌ای از راه خیرخواهی می‌گفتند یا امیر المؤمنین از اموال بیت المال به اشراف عرب و قریش بده كه این قدر از كنار تو پراكنده نشوند. می‌فرمود: آیا از من می‌خواهید كه پیروزی را از طریق ظلم بدست آورم نه به خدا سوگند چنین كاری را نخواهم كرد. [7]

یك روز عقیل برادر آن حضرت درخواست كمك مالی كرد و گفت من تنگدستم مرا چیزی عطا كن، حضرت فرمود: صبر داشته باش تا میان مسلمین تقسیم كنم، سهمیه‌ی تو را خواهم داد، عقیل اصرار ورزید، علی ـ علیه السّلام ـ به مردی گفت: دست عقیل را بگیرد و ببر میان بازار، بگو قفل مغازه‌ای را بكشند و آنچه در میان مغازه هست بردارد.

عقیل در جواب گفت می‌خواهی مرا به عنوان دزدی بگیرند.

علی ـ علیه السّلام ـ فرمود: پس تو می‌خواهی مرا سارق قرار دهی كه از بیت المال مسلمین بردارم و به تو بدهم؟![8]

یك روز معاویه به یكی از دوستان امیر المؤمنین به نام ضرّار گفت: مقداری از اوصاف و اخلاق علی ـ علیه السّلام ـ را برایم شرح بده: گفت هر چه بگویم در امان هستم، گفت در امان خواهی بود.

ضرّار گفت سوگند به خدا كه او در كسب مكارم اخلاق بلند همت بود، به عدل حكم می‌كرد، چشمه‌های علم و دانش از همه‌ی وجودش جوشان بود، از دنیا و زرق و برق آن وحشت داشت، با شب و تاریكی‌اش مأنوس بود، او در دل شب‌ها خیلی گریه می‌كرد و با خدای خویش مناجات می‌نمود، لباس خشن می‌پوشید، نان خشك می‌خورد. او در میان ما مثل یكی از ما بود و به محض آن كه او را می‌خواندیم پاسخ مثبت می‌داد و با همه قرب و نزدیكی كه با او داشتیم هیبتش ما را می‌گرفت و ما نمی‌توانستیم چشم در چشمش بیندازیم. وقتی می‌خندید، دندان‌هایش مثل لؤلؤ بود، اهل دین را محترم می‌شمرد، مساكین و محرومین را دوست می‌داشت، مردم قوی در باطل خود به او طمع نمی‌بردند، فقراء هم از عدل حضرتش مأیوس نمی‌شدند. به خدا قسم در بعضی مواقع در دل شب‌ها او را در حالی در محراب عبادت می‌دیدم كه مثل انسان مار گزیده به خود می‌پیچید و با ناله گریه می‌كرد. مثل آن است كه الآن دارم صدای نازنینش را می‌شنوم كه می‌فرمود: ای دنیای پست آیا به من تعرّض می‌كنی، مرا به سوی خود تشویق می‌كنی؟ هیهات، هیهات برو و غیر مرا فریب بده، مرا به تو حاجتی نیست! سپس می‌فرمود: آه آه از كمی توشه و طولانی بودن سفر و وحشت راه!

در اینجا بود كه اشك معاویه و یارانش جاری شد و گفت: قسم به خدا ابواحسن اینچنین بوده تو در فراقش چگونه صبر می‌كنی؟ گفت صبر كسی كه فرزندش در دامنش ذبح شود، آنگاه ضرّار در حالی كه گریه می‌كرد از جای برخاست و كاخ معاویه را ترك كرد. معاویه خطاب به دوستان خود كرد و گفت اگر من از میان شما بروم شما مرا اینگونه ثنا نخواهید گفت. یكی از حضار پاسخ داده هر كس صاحب آن چیزی است كه به دست آورده![9]

مقداری عسل و انجیز از هَمْدان و حُلْوان برای حضرت آوردند امر فرمود بین یتیمان تقسیم كنند و خود حضرت شخصاً بچه‌های یتیم را نوازش می‌كرد و از عسل و انجیز به دهانشان می‌گذاشت، عرض می‌كردند چرا شما این كار را می‌كنید؟ می‌فرمود: امام پدر یتیمان است، این عمل را انجام می‌دهم تا احساس بی‌پدری نكنند.[10]

یك روز پنج بار شتر خرما برای شخص آبرومندی فرستاد كه جز از علی ـ علیه السّلام ـ از دیگری درخواست و سئوال نمی‌كرد. یك نفر خدمت حضرت بود گفت یا علی آن مرد از شما تقاضایی نكرد و از پنج بار شتر یكی او را كفایت می‌نمود، حضرت فرمود: مانند تو در میان مؤمنین هرگز زیاد نشود، من می‌بخشم و تو بخل می‌كنی، اگر به كسی كمك كنم بعد از آنكه سئوال نماید در این صورت آنچه به تو داده‌ام قیمت همان آبرویی است كه ریخته و سبب آبروریزی او من شده‌ام، در صورتی كه رویش را فقط در موقع عبادت و پرستش به پیشگاه پروردگار بر زمین می‌گذارد.

هر كس چنین كاری با برادر مسلمان خود بنماید با توجه به احتیاج و موقعیت داشتن از برای دستگیری، به خدای خویش دروغ گفته؛ موقعی كه در حق برادر دینی خویش دعا می‌كند و تقاضای بهشت را می‌نماید، در زبان بهشت را می‌خواهد ولی در عمل از مالی بی‌ارزش مضایقه دارد و كردار او مطابقت با گفتارش ندارد.[11]

پدر و پسری به عنوان مهمان به خانه‌ی حضرت آمدند، آن بزرگوار از جای خود حركت كرد و آنها را بالای مجلس نشانید و خود در مقابل آنها نشست، آنگاه دستور داد غذا بیاورند. پس از صرف خوراك، قنبر طشت و آفتابه و حوله آورد خواست دست پدر را بشوید علی ـ علیه السّلام ـ از جا بلند شد و آفتابه را از دست قنبر گرفت تا دست پدر را بشوید ولی آن مرد خود را به خاك افكنده عرض كرد یا علی تو می‌خواهی آب بر دست من بریزی، خداوند مرا بدان حال نبیند؟ فرمود: بنشین خدا می‌بیند ترا در حالی كه یكی از برادرانت كه با تو فرقی ندارد مشغول خدمت توست. علی ـ علیه السّلام ـ فرمود: قسم می‌دهم به حق بزرگی كه بر گردنت دارم طوری آرام و آسوده بنشین چنانكه اگر قنبر بر دستت آب می‌ریخت آسوده بودی.

هنگامی كه دست او را شست آفتابه را به فرزندش محمد بن حنفیه داد و فرمود: اگر این پسر تنها آمده بود دست او را می‌شستم ولكن خداوند دوست ندارد پدر و پسری كه در یك محل و مجلس هستند در احترام مساوی باشند اكنون پدر دست پدر را شست تو هم پسر جان دست پسر را بشوی![12]

یك روز با قنبر برای خرید پیراهن به بازار آمدند در مغازه‌ای ایستاده و فرمود دو پیراهن لازم دارم، آن مرد عرض كرد یا امیر المؤمنین هر نوع پیراهن بخواهی من دارم، همین كه علی ـ علیه السّلام ـ فهیمد این شخص او را می‌شناسد از او گذشت به لباس فروش دیگری رسید كه پسر مغازه‌دار مشغول خرید و فروش بود. دو پیراهن یكی به سه درهم و دومی را به دو درهم خرید. به قنبر فرمود: لباس سه درهمی برای تو باشد. عرض كرد: مولای من این پیراهن برای شما سزاوارتر است زیرا به منبر تشریف می‌برید و مردم را موعظه می‌كنید. فرمود: تو نیز جوانی و آراستگی سنین جوانی داری، از طرفی من شرم دارم از پروردگارم كه خود را بر تو برتری دهم. از پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ شنیدم كه فرمود: از همانكه می‌پوشید و می‌خورید به غلامان خود بدهید.[13]

در یكی از جنگ‌ها با مرد مشركی می‌جنگید، آن مرد عرض كرد یا علی شمشیرت را به من ببخش، حضرت شمشیر را به سویش انداخت، حریف در نهایت تعجب گفت: ای پسر ابی طالب در شگفتم كه در چنین موقعیتی شمشیرت را به دشمن می‌بخشی! فرمود: تو دست تقاضا دراز كردی، رد كردن درخواست و سئوال از شیوه‌ی كرم به دور است.

مرد كافر از اسب پیاده شد و گفت: این روش اهل دیانت است پای مبارك آن جناب را بوسید و ایمان آورد.[14]



[1] . أمالی صدوق، ص169.

[2] . أمالی صدوق، ص169.

[3] . بحار، ج41، ص104.

[4] . بحار، ج41، ص104.

[5] . علل الشرایع، ص155.

[6] . امالی شیخ طوسی، ص257

[7] . بحار، ج41، ص109.

[8] . بحار، ج41، ص414

[9] . . ارشاد دیلمی،‌ج2، ص14 ـ 13.

[10] . بحار، ج41، ص123.

[11] . انوار نعمانیه، ص343.

[12] . بحار قدیم، ج16، ص148.

[13] . بحار، ج9، ص500.

[14] . فروع كافی، ج4، ص39.

سید كاظم ارفع- سیره عملی امام علی(ع)، ج2، ص


::
:: مرتبط با: مذهبی ,
:: برچسب‌ها: امام علی , 13 رجب , سیزده رجب , اعمال 13 رجب , اعمال سیزده رجب , اعمال روز 13 رجب , اعمال روز سیزده رجب , ولادت امام علی , روز پدر , ولادت امام علی (ع) , حسب و نسب امام علی , زندگینامه امام علی , زندگی امام علی , در مورد امام علی , در مورد ولادت امام علی , سیره عملی امام علی , سیره عملی مولای متقیان , سیره عملی علی ابن ابی طالب ,
نویسنده : نسیم جمکران
تاریخ : پنجشنبه 2 خرداد 1392
ولادت و حسب و نسب حضرت امیرالمؤمنین امام علی (علیه السلام)
نسیم جمکران / ولادت و حسب و نسب حضرت امیرالمؤمنین امام علی (علیه السلام)

بنا بوشته مورخین ولادت على علیه السلام در روز جمعه 13 رجب در سال سى‏ام عام الفیل (1) بطرز عجیب و بیسابقه‏اى در درون كعبه یعنى خانه خدا بوقوع پیوست،محقق دانشمند حجة الاسلام نیز گوید:

اى آنكه حریم كعبه كاشانه تو است‏ 
بطحا صدف گوهر یكدانه تو است‏ 
گر مولد تو بكعبه آمد چه عجب‏ 
اى نجل خلیل خانه خود خانه تو است

پدر آنحضرت ابو طالب فرزند عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود بنا بر این على علیه السلام از هر دو طرف هاشمى نسب است (2)

اما ولادت این كودك مانند ولادت سایر كودكان بسادگى و بطور عادى نبود بلكه...


بقیه متن در ادامه مطلب...



:: ادامه مطلب
:: مرتبط با: مذهبی ,
:: برچسب‌ها: امام علی , 13 رجب , سیزده رجب , اعمال 13 رجب , اعمال سیزده رجب , اعمال روز 13 رجب , اعمال روز سیزده رجب , ولادت امام علی , روز پدر , ولادت امام علی (ع) , حسب و نسب امام علی , زندگینامه امام علی , زندگی امام علی , در مورد امام علی , در مورد ولادت امام علی ,
نویسنده : نسیم جمکران
تاریخ : پنجشنبه 2 خرداد 1392
اعمال روز 13 رجب و نیمه رجب
روایت است كه هر صاحب غمى دعای روز نیمه رجب را بخواند حق تعالى او را از اندوه و غم، آسایش بخشد.

مستحب است در هر یک از ماه رجب و شعبان و رمضان، در شب سیزدهم دو رکعت نماز اقامه شود که در هر رکعت حمد یک مرتبه و یس و تَبارَکَ المُلْکُ و توحید خوانده شود و در شب چهاردهم چهار رکعت یعنی دو نماز دو رکعتی به همان کیفیّت و در شب پانزدهم شش رکعت به سه سلام به همان کیفیّت .
 
از حضرت امام صادق علیه السلام روایت است که هر کس این اعمال را انجام دهد همه فضایل این سه ماه را دریابد و همه گناهانش غیر از شرک آمرزیده شود.

 نسیم جمکران / اعمال روز 13 رجب و نیمه رجب

از سیزدهم ، چهاردهم و پانزدهم رجب، توشه برگیریم/اعمال ام داوود
 
ای مولای من! یا امیرالمؤمنین (علیه السلام)
بر تو وارد شدم
و برای رسیدن به مقصودم به تو متوسل شدم
شهادت می‌دهم كه هر كس به تو توسل جست ناامید نگردد
و هر كس تو را واسطه درگاه خدا قرار داد حاجت روا از خانه كریم بر خواهد گشت.
پس تو ای مولای من! شفیع من باش تا پروردگار، حوائجم را برآورده گرداند.
زندگیم را آسان كند
سختی‌هایم را بر طرف نماید
گناهانم را بیامرزد
رزقم را وسیع گرداند
و عمرم را طولانی نماید
 

شب سیزدهم
مستحبّ است در ماه رجب و شعبان و رمضان در شب سیزدهم دو ركعت نماز بگذارند؛ در هر ركعت حمد یك مرتبه و یس و تَبارَكَ المُلْكُ وتوحید بخوانند.
 
و در شب چهاردهم چهار ركعت به دو سلام به همین كیفیت.
 
و درشب پانزدهم شش ركعت به سه سلام به همین كیفیت.
 
حضرت صادق (علیه السلام )فرمود: هر كه چنین كند جمیع فضیلت این سه ماه را دریابد و جمیع گناهانش غیر از شرك آمرزیده شود.
 

روز سیزدهم
اوّلین روز ایام البیض است و ثواب بسیارى براى روزه‌ این روز و دو روز بعد وارد شده و اگر كسى خواهد عمل اُمّ داوُد به جا آورد باید این روز را روزه بگیرد.
 

اعمال شب نیمه ماه رجب
شب شریفى است و اعمالی دارد:
 
1. غسل
 
2. احیای آن به عبادت
 
3. زیارت امام حسین (علیه السلام)
 
4. شش ركعت نماز كه در شب سیزدهم ذكر شد.
 
5. سى ركعت نماز، در هر ركعت حمد و ده مرتبه توحید.
 
6. دوازده ركعت نماز هر دو ركعت با یك سلام و در هر ركعت هر یك از سوره حمد و توحید و فلق و ناس و آیة الكرسى و قَدْر را چهار مرتبه بخواند و بعد از سلام چهار مرتبه بگوید اَللّهُ اَللّهُ رَبّى لا اُشْرِكُ بِهِ شَیئا وَلا اَتَّخِذُ مِنْ دُونِه وَلِیا و هر چه مى‌خواهد بخواند.
 
و این نماز را بدین طریق سید از حضرت صادق (علیه السلام )روایت كرده است اما شیخ در مصباح فرموده كه داود بن سرحان از حضرت صادق (علیه السلام )روایت كرده كه فرمود: در شب نیمه رجب دوازده ركعت نماز، به جا مى‌آورى و در هر ركعت حمد و سوره می‌خوانی و بعد از نماز حمد و سوره فلق و سوره ناس و سوره اخلاص و آیه الكرسى را چهار مرتبه می‌خوانی و بعد از آن مى‌گویى سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ چهار مرتبه پس مى گوئى اَللّهُ اَللّهُ رَبّى لا اُشْرِكُ بِهِ شَیئا وَما شاَّءَ اللّهُ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ و در شب بیست و هفتم نیز مثل این را به جا می‌آوری.
 

اعمال روز نیمه رجب
روز مباركى است و در آن، چندین عمل است:
 
1. غسل
 
2. زیارت حضرت امام حسین (علیه السلام)
 
ابن ابى بصیر می‌گوید از حضرت امام رضا(علیه السلام )سؤ ال كردم كه در چه ماهی
 
امام حسین (علیه السلام )را زیارت كنیم؟ فرمود: در نیمه رجب و نیمه شعبان
 
3. نماز سلمان به نحوی كه در روز اوّل رجب آمده است.
 
4. چهار ركعت نماز بخواند و بعد از سلام دست خود را بگشاید و دعای مخصوصی كه در مفاتیح است بخواند.
 
روایت است كه هر صاحب غمى این دعا را بخواند حق تعالى او را از اندوه و غم، آسایش بخشد.
 

عمل امّ داوود
5. عمل امّ داوود مهم‌ترین عمل روز پانزدهم رجب است و براى برآمدن حاجات و كشف كُرُبات و دفع ظلم ظالمان مؤثّر است.
 
كیفیت عمل ام داود
 
روز سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم را روزه بگیرد. در روز پانزدهم نزدیك ظهر غسل كند و چون وقت ظهر شد نماز ظهر و عصر را به جا آورد. ركوع و سجود را نیكو كند. در مكانی خلوت باشد كه چیزى او را مشغول نسازد و انسانى با او تكلّم ننماید.
 
چون از نماز فارغ شود رو به قبله كند و حمد را صد مرتبه و سوره اخلاص را صد مرتبه و آیه الكرسى را ده مرتبه بخواند و سپس سوره انعام و بنى اسرائیل و كهف و لقمان و یس و صافّات و حم سجده و حمعسق و حم دخان و فتح و واقعه و ملْك و ن وَ اِذَا السَّماَّءُ انْشَقَّتْ و ما بعدش را تا آخر قرآن و چون از اینها فارغ شود رو به قبله، دعای مخصوصی كه در مفاتیح آمده است بخواند.


::
:: مرتبط با: مذهبی ,
:: برچسب‌ها: امام علی , 13 رجب , سیزده رجب , اعمال 13 رجب , اعمال سیزده رجب , اعمال روز 13 رجب , اعمال روز سیزده رجب , ولادت امام علی , روز پدر ,
نویسنده : نسیم جمکران
تاریخ : پنجشنبه 2 خرداد 1392